कवी ग्रेस यांचं निधन

March 26, 2012 5:40 PM0 commentsViews: 79

26 मार्च

शब्दांचे किमयागार कवी ग्रेस यांचं आज सकाळी 10 वाजता पुण्यातल्या दीनानाथ मंगेशकर रुग्णालयात निधन झालं. ते 75 वर्षांचे होते. त्यांना घश्याचा कॅन्सर होता. त्यांच्यावर मागील 3 वर्षांपासून पुण्यात उपचार सुरु होते. मात्र गेल्या 1 महिन्यापासून त्यांची प्रकृती ढासळली होती. ग्रेस कधी सिनेमा बघायचे नाही, तर कधी नाटकही बघायचे नाही. त्यांचं स्वत:चं साहित्य ही त्यांची स्वत:ची संवेदनशीलता होती. मराठी प्रमाणेच इंग्रजी भाषेवरही त्यांचं प्रभुत्व होतं. 15 दिवसांपासून केमोथेरपीला ते प्रतिसाद देत नव्हते. ग्रेस यांच्या जाण्यानं साहित्य क्षेत्रावर शोककळा पसरलीय.

मी महाकवी दु:खाचा..प्राचीन नदीपरी खोल..दगडाचे माझ्या हाती वेगाने होते फूल..

असं म्हणणारे माणिक गोडघाटे उर्फ ग्रेस. ग्रेस यांचं नाव घेतलं की आठवते…गूढरम्य संध्याकाळ आणि त्यांच्या संध्याकाळच्या कविता. त्यामागोमाग येतात… चंद्रमाधवीच्या प्रदेशातल्या आठवणी … राजपुत्र आणि डालिर्ंग या त्यांच्या काव्यसंग्रहानंही रसिकांना भुरळ घातली. त्यांच्या वार्‍याने हलते रान… या ललित लेखसंग्रहाला साहित्य अकादमीचा पुरस्कार मिळाला. पण त्याआधीच. वार्‍याने हलते रान…घर थकलेले संन्यासी..भय इथले संपत नाही.., पाऊस कधीचा पडतो…या त्यांच्या कवितांच्या ओळींनी थेट आपल्या हृदयाचा ठाव घेतला.

कवितेतूनच बोलणार्‍या ग्रेस यांनी संध्यामग्न पुरुषाची लक्षणे या शीर्षकाने स्तंभलेखनही केलं. चर्चबेल, मितवा, मृगजळाचे बांधकाम, वार्‍याने हलते रान…आणि कावळे उडाले स्वामी हे त्यांचे ललित लेखसंग्रह. ग्रेस यांची विचार करण्याची शैली अमूर्त आहे..आणि त्याच स्वरूपात ती प्रगट होते.म्हणूनच.. दु:ख भराला आलं की चंद्र माथ्यावर येतो असं जेव्हा ते म्हणतात. तेव्हा आपणही तो अनुभव घेतो.जसा अनुभव दु:खाचा..तसाच…एकांताचा, सुखाचा आणि प्रेमाचाही.. नसतेच कुणीही अपुले प्राणांवर नभ धरणारे..असं जरी हा कवी म्हणत असला तरी ग्रेसच्या अनेक कवितांनी आपल्या प्राणांवर पाखर घातली आहे. शब्द आणि अर्थाच्या या किमयागाराचे आपल्यावर आभाळाएवढे ऋण आहेत.

close